Annita Krns  

Αυτή είναι η Κίρα του σαλονιού μου… Υιοθετημένο αδέσποτο από το Αμύνταιο στην Αθήνα. “Απόβλητο” για κάποιον… δικός μου θυσαυρός.

Δεν ξέρει από “αίματα” και “καθαρόαιμα”, όπως δεν ξέρω κι εγώ… Δεν έμαθε ποτέ να σαλαγάει πρόβατα στο “φυσικό” της περιβάλλον.

Η Κίρα όμως πήδηξε τοίχο δύο μέτρων όταν άκουσε τον γιο μου να κλαίει έξω από το σπίτι και πήγε να τον βρεί. Η Κίρα δάγκωνε με μανία το παντελόνι του άγνωστου που μπήκε στην αυλή μας χωρίς να του ανοίξω και τον κρατούσε πεισματικά μέχρι να πάω, η Κίρα δεν αφήνει τον γατούλη μας να δραπετεύσει, γιατί ξέρει ότι δε θέλουμε να τον χάσουμε, η Κίρα στέκεται δίπλα μου ακούνητη όταν με πλησιάζει άγνωστος και νιώσω άβολα και με κοιτάει στα μάτια μέχρι να της πω ότι είναι οκ, η Κίρα στέκεται μπροστά από τα παιδιά μου όταν τα πλησιάζει ενήλικας που δε γνωρίζουν και γριλίζει μέχρι να της πω ότι είναι οκ…

Η Κίρα φυλάει το σπίτι μας κι εμάς σαν να εξαρτάται η ζωή της από αυτό και είναι ευτυχισμένη που το κάνει… Η Κίρα κοιμάται μέσα στο σπίτι μαζί μας γιατί εδώ είναι η θέση της… δίπλα μας, τρώει το καλύτερο φαγητό και πηγαίνει σε γιατρούς, γιατί η υγεία της μας νοιάζει.

Εκπαιδεύτηκε όπως εκπαιδευτήκαμε κι εμείς μαζί της, αλλά έμαθε να μας φυλάει μόνη της, από ένστικτο όπως θα πείτε μερικοί, από αγάπη θα πω εγώ…

Αυτή είναι λοιπόν η Κίρα του σαλονιού μου, η δική μου Κίρα. Και εύχομαι σε όλους να έχουν την ευλογία μιας αδέσποτης “Κίρας” στη ζωή τους. Δώστε μια ευκαιρία στα αδέσποτα. Αξίζει τον κόπο. Και σας ορκίζομαι ότι μπορούν να ζήσουν ευτυχισμένα σε κάθε αστικό περιβάλλον…. Απλά δώστε τους μια ευκαιρία.

(Κλεμμένο από την ολγα γαβακη)