Κάθε χρόνο τέτοια μέρα γυρνάμε πίσω στο 1974 όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου ανακοίνωνε στο ξενοδοχείο King George την ίδρυση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος στα 150 ιδρυτικά του μέλη, διαβάζοντας την Ιδρυτική Διακήρυξη. Συγκίνηση βαθιά τότε και τώρα για τον καινούργιο, ελπιδοφόρο πολιτικό φορέα, που έκανε την πρώτη εμφάνισή του στον πολιτικό κόσμο και έμελλε να κυριαρχήσει στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης και να παίξει καθοριστικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις.

γράφει η Ελένη Σταύρου

Συγκίνηση βαθιά για το τετράπτυχο των πρωτόγνωρων Σοσιαλδημοκρατικών αρχών που πρέσβευε:

«Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση – Δημοκρατία»

και για τον βασικό του στόχο να δημιουργήσει μια πολιτεία «απαλλαγμένη από ξένο έλεγχο ή επεμβάσεις, απαλλαγμένη από έλεγχο ή επιρροή της οικονομικής ολιγαρχίας».

Επιλέγω, από τη Διακήρυξη της 3 του Σεπτέμβρη 1974 το παρακάτω κείμενο που μας στιγμάτισε και έγινε οδηγός μας

«Για να πάψει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Για να συμμετέχει ενεργά ο λαός στον προγραμματισμό της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής πορείας της χώρας.
Για να εξασφαλιστεί εργασία και κατοικία σε όλους τους Έλληνες.
Για να καταργηθούν τα προνόμια των λίγων στην ιατρική, νοσοκομειακή και φαρμακευτική περίθαλψη.
Για να προστατευτούν η μητέρα, το παιδί, τα γηρατιά.
Για να κατοχυρωθεί η κοινωνική και οικονομική ισότητα των δύο φύλων.
Για να ελευθερωθεί η σκέψη και να γίνει η παιδεία κτήμα όλων των Ελλήνων.
Η σημερινή διακήρυξη αποτελεί εκκίνηση για την ίδρυση, στελέχωση και θεμελίωση ενός Κινήματος που θέλουμε να αποτελέσει το φορέα όλων των γνήσια προοδευτικών και δημοκρατικών δυνάμεων της χώρας».

Αυτές είναι οι αξίες που μας ενέπνευσαν και μας κινητοποίησαν.

Για το δίκαιο του αδύναμου και όχι του ισχυρού, για ίσες ευκαιρίες παντού για όλους και όχι για τους λίγους, για συμμετοχική δημοκρατία και ενεργή συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων και όχι για δημοκρατία – τάπερ, για δικαίωμα στο όνειρο και όχι στο κοινωνικό περιθώριο, για πρόοδο και όχι συντήρηση.

Και επειδή δεν αρκεί η ματιά στο παρελθόν για να λέγεσαι προοδευτικός, ας κοιτάξουμε τώρα στο μέλλον, κρατώντας τις ανθρώπινες αξίες του ένδοξου παρελθόντος.

Αυτός είναι ο δρόμος μας, ο δρόμος κάθε δημοκράτη πολίτη και αυτόν πρέπει να ακολουθήσουμε.
Το δρόμο της ενεργής δράσης, της διεκδίκησης, της υπεράσπισης των αδύναμων, του πράττειν αντί του λέγειν και του φαίνεσθαι, της προόδου και του μέλλοντος, έχοντας πάντα οδηγό τις αξίες της ανθρωπιάς και της κοινωνικής δικαιοσύνης με τις οποίες γαλουχηθήκαμε.