Οσμές “πολιτικού παραμάγαζου” στο Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου. Γιατί δεν εφαρμόζεται ο νόμος;

ΚΡΑΤΙΚΗ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ: κατάληξη τής μνημονιακής πολιτικής ή αφετηρία της νέας πελατειακής λογικής;



Μορφή
φρενίτιδας έχει πάρει η “αλληλεγγύη”.
Τεράστιες ποσότητες τροφίμων
συγκεντρώνονται από ενορίες, κατηχητικά,
αθλητικούς και εθνικοτοπικούς συλλόγους,
σχολεία, ποκίλες συλλογικότητες,
δημοτικές κινήσεις κ.ο.κ. Μετά αρχίζει
ο αγώνας για να βρεθούν αυτοί που τα
χρειάζονται πραγματικά… Πόσοι είναι
άραγε; Ποιες είναι οι πραγματικές ανάγκες
στην πόλη μας; Μάλλον κανένας δεν ξέρει! Κοινωνική πολιτική «του ποδαριού»…
Από
τη μια υπάρχει η ειλικρινής δοτικότητα
προς τα θύματα τής κρίσης, γνώρισμα του ελληνικού φιλότιμου, από την άλλη
όμως δεν μπορεί να κρυφτεί η επιθυμία
προβολής κάποιων “φιλάνθρωπων προέδρων”
με πολιτικές βλέψεις. 
Η κοινωνία τέμνεται
πια από μια ιδιότυπη γραμμή: τους
προσφέροντες σακούλες με μακαρόνια
και τους δεχόμενους σακούλες με
μακαρόνια.
Στην
πολιτική της “σακούλας” συμμετέχει
ολόψυχα και η διοίκηση του Δήμου, με το
δημοτικό Κοινωνικό Παντοπωλείο
,
βοηθώντας 600 οικογένειες με ανέργους,
όπως λέει. Όμως πόσο ουσιαστική είναι
τέτοιου είδους βοήθεια από έναν κρατικό
θεσμό, καθώς περιορίζεται στη χορήγηση
τροφίμων, αλλά αδρανεί παντελώς στις πολιτικές
κοινωνικής συνοχής και επανένταξης,
ενώ η κοινωνία των ίσων ευκαιριών
αποτελεί μακρινό όραμα; Όταν -το κυριότερο-
απουσιάζει ακόμα και το στοιχειωδέστερο
σχέδιο τοπικής ανάπτυξης; 
Μπορεί
να θεωρηθεί ως σημαντική πολιτική δράση
εκ μέρους τής δημοτικής αρχής η προσωρινή
ανακούφιση της ανέχειας, και μάλιστα με τρόφιμα που -κατά κύριο λόγο- προσφέρουν οι ίδιοι οι πολίτες, τη στιγμή που
το ίδιο καταφέρνουν δεκάδες σύλλογοι
της πόλης με ελάχιστα μέλη και μέσα;
Μάλλον πρόκειται για ελεημοσύνη δημόσιου
χαρακτήρα…
Σχετικά
όμως με το Κοινωνικό Παντοπωλείο του
Δήμου μας υπάρχουν κρίσιμα ερωτήματα που ζητοπυν απάντηση:
  • Έχει
    ιδρυθεί με απόφαση του Δημοτικού
    Συμβουλίου, όπως ζητάει ο νόμος
    (4071/2012);
  • Έχει
    κανονισμό λειτουργίας;
    Σε μια πρόχειρη αναζήτηση βρήκαμε τους
    κανονισμούς λειτουργίας σχετικών δομών
    σε πολλούς Δήμους, όχι όμως και του
    Δήμου Χαϊδαρίου. Με ποιο θεσμικό πλαίσιο
    λειτουργεί, λοιπόν; Με ποια κριτήρια
    ορίζονται οι δικαιούχοι, οι χορηγούμενες
    ποσότητες κτλ; 
  • Γιατί
    δεν έχει οριστεί Επιτροπή Διαχείρισης;
    (Υποχρεωτικά συμμετέχουν όλες οι
    δημοτικές παρατάξεις).
  • Έχει
    γίνει ποτέ έκθεση πεπραγμένων και
    διαχειριστικός απολογισμός, όπως
    απαιτεί ο νόμος; Σε ποιον δίνει λόγο η δημοτική αρχή για τη διάθεση των τροφίμων; Το «Χαϊδάρι Σήμερα» γίνεται δέκτης παραπόνων δημοτών που θεωρούν ότι δεν ενισχύονται, ενώ δικαιούνται βάσει της οικονομικής τους κατάστασης.

Τα παραπάνω δεν είναι σχολαστικά ερωτήματα
άνευ πολιτικού περιεχομένου. Εξαιτίας
της βαθύτατης οικονομικής κρίσης, γύρω
από την “κοινωνική πολιτική”
στροβιλίζονται μεγάλα πολιτικά συμφέροντα
και ασφυκτικές για τους άπορους πολίτες
πελατειακές σχέσεις
.
Είναι, λοιπόν, άδικες οι αιτιάσεις ότι
το Κοινωνικό Παντοπωλείου του Δήμου
μας λειτουργεί σαν “παραμάγαζο” κάποιων
πολιτικών που ασκούν την τοπική εξουσία;
Η δημοτική αρχή οφείλει να εξηγήσει γιατί προτιμά έναν “άτυπο” τρόπο
λειτουργίας και γιατί αποκλείει τις
άλλες δημοτικές παρατάξεις από την
(κατά νόμο) διαχείριση του Κοινωνικού
Παντοπωλείου. 

Απαντώντας
σε σχετικές ερωτήσεις της εφημερίδας
μας, στο πλαίσιο της συνένευξης Τύπου
για το All Star Μπάσκετ (με
σκοπό τη συγκέντρωση τροφίμων), η
αντιδήμαρχος Κοινωνικής Υπηρεσίας κ.
Ελευθερία Τοκατλίδου βρέθηκε σε
δυσχερή θέση και έφτασε να αποκαλέσει
το Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου
“λόγου χάρη κοινωνικό παντοπωλείο”,
που μπορεί -κατ΄αυτήν- να λειτουργεί με
την ευθύνη μόνο των υπαλλήλων τής
Υπηρεσίας και -κατά την άποψή της- δεν
χρειάζεται να συμμετέχουν οι άλλες
δημοτικές παρατάξεις στις διαδικασίες
του. Πολλές άστοχες δικαιολογίες, ενώ
απλά οφείλει να ακολουθήσει το πνεύμα
του νόμου. Όσο για τον δήμαρχο, στεκόταν
ακριβώς δίπλα της, αλλά δεν έβγαλε μιλιά…
Πώς μπορεί να επικαλείται η δημοτική αρχή την δικαιολογία της λειτουργίας του Παντοπωλείου από υπαλλήλους, για να αποκλειστεί ο έλεγχος τής αντιπολίτευσης, τη στιγμή που η ίδια δείχνει κυριολεκτικά «να καίγεται» για την επικοινωνική διαχείριση και τα συνακόλουθα πολιτικά οφέλη της υπόθεσης αυτής; 
Υπάρχει
όμως και το πιο πρακτικό κομμάτι τής
λειτουργίας του Παντοπωλείου:
  • Αληθεύει
    ότι τα τρόφιμα φυλάγονται σε αίθουσα
    του υπογείου γκαράζ του Δημαρχείου;
  • Ποιος
    φορέας βεβαιώνει ότι τηρούνται οι
    κανόνες ασφαλούς φύλαξης; Έχει γίνει
    ποτέ έλεγχος;
Και
μια ακόμη σοβαρή παράμετρος στα “κοινωνικά
θέματα” της πόλης: Υπάρχουν επώνυμες καταγγελίες ότι στελέχη της
δημοτικής αρχής λοιδωρούν δημότες, διότι παίρνουν μέρος
σε πρωτοβουλίες συγκέντρωσης τροφίμων
για απόρους (βλέπε Είναι ιδιωτικό μαγαζάκι κάποιων το Δημαρχείο;).
Διεκδικεί κάποιος την
αποκλειστικότητα στην κοινωνική
ευαισθησία; Επιτρέπεται να εξαργυρώνεται  πολιτικά αυτή;