«Ευχαριστώ τον άγνωστο συμπολίτη που με βοήθησε…»

Την Κυριακή 20 Νοεμβρίου, στις 11.00 π.μ., είχα ένα αρκετά σοβαρό
τροχαίο ατύχημα, με μηχανάκι, στη
διασταύρωση του Δάσους (Γ. Παπανδρέου – Λ. Αθηνών). Μια διασταύρωση
στην οποία ο παραλογισμός του τρόπου
λειτουργίας των φαναριών (αν ακολουθήσει
κανείς τον Κ.Ο.Κ. ή θα μείνει μόνιμα
στην Κύπρου ή θα μείνει στη μέση της
λεωφόρου) και η επιθετική οδήγηση
θέτουν σε άμεσο κίνδυνο την ασφάλεια
και τη ζωή των διερχομένων οδηγών.

Ευτυχώς το ατύχημά μου
δεν ήταν τόσο σοβαρό όσο είχε φανεί στην
αρχή και θα χρειαστεί μόνο συντηρητική
αγωγή για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Νιώθω την ανάγκη να
ευχαριστήσω τον άγνωστο σε μένα συμπολίτη
μας που με κίνδυνο τη δική του ασφάλεια «έκλεισε» με το αυτοκίνητό του τη
λεωφόρο για να μετακινηθώ χωρίς κίνδυνο
στην άκρη. Μέσα στη σύγχυσή μου ξέχασα εκείνη την ώρα να τον ευχαριστήσω
.
Να ευχαριστήσω
ακόμα το προσωπικό του ΕΚΑΒ, που έφθασαν
σχεδόν άμεσα, αλλά και το προσωπικό του
Γενικού Κρατικού Αθηνών «Γεώργιος
Γεννηματάς», γιατί έκαναν αξιοπρεπέστατα
και με επάρκεια τη δουλειά τους, κάτω
από τις γνωστές σε όλους συνθήκες. Όπως
και τον εξειδικευμένο καθηγητή του ΚΑΤ, που έδειξε ιδιαίτερο ανθρώπινο ενδιαφέρον, χωρίς να με γνωρίζει και χωρίς να πάρει
ούτε την όποια νόμιμη αμοιβή.
Χωρίς διάθεση εξωραϊσμού
–τα προβλήματα είναι σε όλους γνωστά-
να μη καταγγέλλουμε μόνο τα στραβά. Να
τονίζουμε και τα θετικά. Δεν είναι όλοι
οι εργαζόμενοι ένοχοι σ` αυτή τη χώρα,
όπως η φαιά προπαγάνδα προσπαθεί να
μας πείσει. Ευτυχώς για όλους μας.
Τους φίλους και τους
γνωστούς δεν τους ευχαριστώ για το
ενδιαφέρον τους. Τους έχω φίλους.

Τσουκάλης Δημήτρης