Η αμερικάνικη κοινωνία του κραχ του μεσοπολέμου σκιαγραφήθηκε αριστοτεχνικά από τον μεγάλο συγγραφέα Τζον Στάινμπεκ. Αν ζούσε σήμερα ανάμεσά μας, θα είχε στη διάθεσή του πλούσιο υλικό για το σκληρό αγώνα απλών ανθρώπων για επιβίωση. Ιστορίες σαν το “Άνθρωποι και ποντίκια” ή τα “Σταφύλια της οργής” επαναλαμβάνονται με την ίδια τραγικότητα.   

“Αδέσποτος” άνθρωπος

Όταν πριν λίγες μέρες ο μεσήλικας ασθενής έλαβε εξιτήριο από το Δαφνί, δεν τον περίμενε κανένας στην πύλη. Έσυρε τα βήματά του λίγα μέτρα πιο μακριά και κατέληξε να κοιμάται σε ένα χαρτόνι, έξω από τη Μονή Δαφνίου. Όμως την ώρα που βρέθηκε χαμένος στη ζούγκλα του δρόμου, βρέθηκε στο πλευρό του να του παραστέκεται ένας άλλος άστεγος. Ωστόσο φαίνεται να τα έχει εντελώς χαμένα. 

Ο άνθρωπος αυτός νοσηλευόταν στο 6ο Ψυχιατρικό Τμήμα του ΨΝΑ και συχνά έπαιρνε τους δρόμους. Οι γιατροί και το προσωπικό βρίσκονταν συνεχώς σε “κυνηγητό”. Πριν από λίγες μέρες, κατά τη διάρκεια του μεγάλου καύσωνα, το ιατρικό συμβούλιο αποφάσισε να του δείξει επισήμως την έξοδο, αλλά αυτός δεν άλλαξε γειτονιά.

Δεν μπορέσαμε να μάθουμε πού είναι το σπίτι του και αν έχει συγγενείς. Δεν δείχνει να έχει επαφή με το περιβάλλον και τα χέρια του τρέμουν.

Από την ώρα που βρέθηκε στο δρόμο φύλακας-άγγελός του είναι ο Χρήστος, άστεγος και αυτός, που μένει σε ένα αυτοκίνητο έξω από το του Μονή Δαφνιού. Αυτός του πηγαίνει καθημερινά μια μερίδα φαγητό και λίγο δροσερό νερό. Όπως μας είπε ο Χρήστος, ούτε και εκείνος δεν μπορεί να συνεννοηθεί μαζί του και να καταλάβει ποιος είναι και τι θέλει.

Κώστας : «Ζει σαν αδέσποτο σκυλί»

Για τον άστεγο αυτό ο Κώστας Ασπρογέρακας έκανε αναφορά στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Παρουσίασε την κατάσταση του συνανθρώπου μας, λέγοντας χαρακτηριστικά πως ζει σαν αδέσποτο σκυλί. Για το λόγο αυτό ζήτησε την παρέμβαση της Κοινωνικής Υπηρεσίας. Ο δήμαρχος Μιχάλης επιφυλάχτηκε να απαντήσει, αφού υποστήριξε πως δεν γνωρίζει κάτι για το συγκεκριμένο πρόσωπο.

«Αν είναι επιλογή του, δεν μπορεί να επέμβει κανείς»

Σε επικοινωνία που είχε το «Χαϊδάρι Σήμερα» με την κοινωνική λειτουργό – υπάλληλο της Κοινωνικής Υπηρεσίας του Δήμου μας, κ. Κατερίνα Βελέντζα, υποσχέθηκε πως θα εξετάσουν από κοντά την περίπτωσή του. Θα στείλουν υπηρεσιακώς αναφορά στον εισαγγελέα, στην οποία θα περιγράφουν την κατάστασή του.«Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο. Αν είναι επιλογή του να μένει εκεί και οι ψυχίατροι θεωρήσουν ότι από φαρμακευτική αγωγή είναι καλυμμένος, δεν θα μπορέσει να επέμβει καμία αρχή», μας είπε.

«Ελέγχουμε το περιβάλλον του κάθε ασθενή»

Την επιστημονική τοποθέτηση για τέτοιου είδους περιπτώσεις ζητήσαμε από τη διευθύντρια της Νοσηλευτικής Υπηρεσίας του ΨΝΑ, κ. Βασιλική Μούγια.

Όπως μας εξήγησε, όταν εισάγεται κάποιος στο νοσοκομείο με εισαγγελική εντολή, εξετάζεται από δύο ψυχίατρους και κρίνεται αν χρειάζεται νοσηλεία. Σε αυτή την περίπτωση η εισαγγελική παραγγελία μετατρέπεται σε εντολή για νοσηλεία. Ο χρόνος της παραμονής του εξαρτάται από την περίπτωση του. Από τη στιγμή που ανταποκριθεί στις ιατρικές συμβουλές, θα πάρει εξιτήριο το συντομότερο.

Από την πρώτη στιγμή της εισαγωγής του, η Κοινωνική Υπηρεσία του νοσοκομείου εξετάζει το περιβάλλον στο οποίο διαβίωνε. Έτσι, όταν θα είναι έτοιμος να φύγει, το επιστημονικό προσωπικό θα ξέρει προς τα πού θα κατευθυνθεί. Αν έχει οικογένεια καλούνται οι συγγενείς του να τον παραλάβουν, ενώ αν είναι ξένος υπήκοος το νοσοκομείο έρχεται σε επικοινωνία με την Πρεσβεία της χώρας του, προκειμένου να μεριμνήσουν για την μεταφορά του στην πατρίδα του. Σε πολλές περιπτώσεις ο ασθενής συνοδεύεται από το προσωπικό του νοσοκομείου στο δρόμο της επιστροφής. Η κάθε περίπτωση βέβαια είναι διαφορετική.

Την ρωτήσαμε αν υπάρχει περίπτωση να μεταφερθεί σε κάποιον ξενώνα του νοσοκομείου. Μάς απάντησε πως πράγματι υπάρχει αυτή η περίπτωση. Αν δεν έχει κάπου να πάει και υπάρχει κενό κρεβάτι σε κάποιο ξενώνα ή στα οικοτροφεία του ΨΝΑ, που βρίσκονται εκτός νοσοκομείου, θα μεταφερθεί εκεί. Αν χρειαστεί, μπορεί να πάει και στους ξενώνες ή τα οικοτροφεία που έχουν οι Μ.Κ.Ο. Για να φιλοξενηθεί όμως εκεί πρέπει να το θέλει ο ίδιος και να υπογράψει. Αλλιώς δεν γίνεται με το ζόρι να σε δομές εκτός νοσοκομείου.

Μάς είπε ακόμη πως ο ασθενής επιστρέφει στη ζωή του, αλλά παρακολουθείται στα εξωτερικά ιατρεία από τον γιατρό του. Αν είναι από την επαρχία, θα παρακολουθείται από τις κατά τόπους αντίστοιχες δομές. Επίσης η Κοινωνική Υπηρεσία του Νοσοκομείου ελέγχει αν δικαιούται ο ασθενής κάποιο επίδομα.

Προς το παρόν, τον νέο άστεγο του Δαφνιού φροντίζει ο Χρήστος. Αυτός δεν χρειάζεται γραφειοκρατικές διαδικασίες για να σταθεί δίπλα στον ανώνυμο άστεγο. Είναι μια βαθιά ανθρώπινη ιστορία, που χρειάζεται τον δικό τη Στάινμπεκ.