Είναι ένα από τα πιο «καυτά» δημόσια έγγραφα που έχουν φτάσει στα χέρια μας. Ένα ντοκουμέντο της ντροπής, που αποκαλύπτει πώς ο Δήμος Χαϊδαρίου κινδυνεύει να χάσει σχεδόν 5 εκατ. ευρώ για αποζημίωση ακατάλληλου για δόμηση οικοπέδου! 


Εμφανείς επιφανειακές διαρρήξεις στο μπαζωμένο νταμάρι. Απλώνονται σε μήκος περίπου 20 μέτρων. Το ΙΓΜΕ έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου, θεωρώντας ότι ακόμα και το περπάτημα στον χώρο πρέπει να απαγορευτεί. Όσο για το πανάκριβο οικόπεδο, το έκρινε ακατάλληλο για δόμηση στο σύνολό του!  

Έχουμε στα χέρια μας έκθεση του ΙΓΜΕ (Ινστιτούτο Γεωλογικών – Μεταλλευτικών Ερευνών), που χαρακτηρίζει, χωρίς περιστροφές ακατάλληλο για δόμηση οικόπεδο στο Δάσος, ενώ ο Δήμος μας το απαλλοτριώνει σαν «τεφαρίκι», με κόστος σχεδόν 5.000.000 ευρώ!!! Αν η έκθεση είχε ζητηθεί νωρίτερα και είχε παρουσιαστεί στο δικαστήριο, που κρίνει το ύψος της αποζημίωσης, ώστε αυτό έχει στη διάθεσή του τα πλήρη στοιχεία της υπόθεσης, θα είχαμε γλιτώσει πιθανότατα ένα τεράστιο ποσόν…

Και όμως γνώριζαν…

Μαθητές αγωνίζονται για το πρασίνισμα του χώρου. 

Μιλάμε για το πρώην νταμάρι στο Άνω Δάσος, που τον τελευταίο καιρό μάς έχει απασχολήσει πολλές φορές, μια και εκεί κρίνεται σε μεγάλο βαθμό η οικονομική βιωσιμότητα του Δήμου για τα επόμενα χρόνια. Το νταμάρι απαλλοτριώθηκε πριν 30 χρόνια. Αυτή την περίοδο βρίσκεται σε εξέλιξη δικαστήριο από την πλευρά των φερομένων ως ιδιοκτητών, το οποίο όρισε σαν τιμή απαλλοτρίωσης τα 600 ευρώ/τμ., δηλαδή πολλαπλάσια της τιμής που προσδοκά το ελληνικό Δημόσιο από την πώληση του υπερ-προνομιούχου παραλιακού «φιλέτου» στο πρώην Αεροδρόμιο Ελληνικού. 

Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο, ο Δήμος Χαϊδαρίου δεν είχε ζητήσει από το ΙΓΜΕ γνωμάτευση για την ποιότητα του εδάφους του συγκεκριμένου οικοπέδου, παρότι είναι γνωστό ότι πρόκειται για μπαζωμένο νταμάρι. Μέσα από τις σελίδες της εφημερίδας κατ’ επανάληψιν οι Κίμωνας Φουντούλης και Γιώργος Τερζάκης είχαν θέσει, από το 2008, το θέμα της γεωτεχνικής ακαταλληλότητας του οικοπέδου. Ωστόσο, πολιτικοί και υπηρεσιακοί παράγοντες «αγρόν αγόραζαν» και ο Δήμος προσήλθε στο δικαστήριο δίχως τα απαραίτητα αδιάσειστα τεκμήρια στη νομική φαρέτρα του, παρότι είχε έγκαιρα ενημερωθεί, με αποτέλεσμα να εκδοθεί η απόφαση – λαιμητόμος που διαβάσατε πιο πάνω.

Να τι γράφει, μεταξύ άλλων, η έκθεση του ΙΓΜΕ (27-3-2014): 
«Μετά από τεχνικογεωλογική αναγώριση (25-2-2014), η οποία έγινε στο πλαίσιο της Ομάδας Άμεσης Παρέμβασης σε καταστροφικά φαινόμενα του ΙΓΜΕΜ, από την κ. Ελευθερία Πογιατζή, προϊσταμένη του Τμήματος Τεχνικής Γεωλογίας, σε συνεργασία με τους υπηρεσιακούς παράγοντες του Δήμου Χαϊδαρίου κ. Δημήτρη Παρασκευά και Φραγκίσκο Τράνι, καθώς και με γεωλόγο πρώην δημοτικό σύμβουλο Χαϊδαρίου (σσ. εννοεί τον Κ. Φουντούλη), σας γνωρίζουμε τα ακόλουθα:

– Ο κοινόχρηστος χώρος στο ΟΤ Γ393α ήταν παλιό λατομείο το οποίο επιχωματώθηκε
….
Τονίζεται ότι στο σύνολό του ο χώρος κρίνεται ακατάλληλος για δόμηση, καθώς αποτελείται από υλικά επιχωματώσεων, τα οποία σύμφωνα με τον ΟΑΣΠ 2000 κατατάσσονται στην κατηγορία Χ εδαφών.
Μέχρι την ολοκλήρωση των προτεινόμενων μελετών στην περιοχή, προτείνεται η παρακολούθηση των εδαφικών διαρρήξεων (σσ. υπάρχουν εμφανείς ρήξεις τής συνέχειας του εδάφους) και η τοποθέτηση κατάλληλων προειδοποιητικών σημάνσεων αποτροπής των περιπατητών να εισέρχονται στο χώρο.» 

Δεν έπρεπε λοιπόν να έχει υπόψιν του το δικαστήριο ένα τέτοιο καθοριστικό για την αξία της γης τεκμήριο; Θεωρούν οι πολιτικοί και υπηρεσιακοί παράγοντες του Δήμου Χαϊδαρίου σαν ανταποκρινόμενη στην πραγματική αξία του οικοπέδου την τιμή που ορίστηκε; Αισθάνονται ότι εξάντλησαν όλα τα διαθέσιμα μέσα για να υπερασπιστούν το δημόσιο χρήμα, αλλά και τη δημόσια ασφάλεια στην πόλη μας;

Ακόμα:

– Γιατί δεν ζήτησαν έγκαιρα την συνδρομή του ΙΓΜΕ, ώστε να πάνε πάνοπλοι στο αστικό δικαστήριο που όρισε την τιμή μονάδος;
– Γιατί δεν αναζήτησαν τις κατάλληλες αεροφωτογραφίες της δεκαετίας του 1960, που αποδείκνυαν ότι ο χώρος ήταν νταμάρι, στο σύνολο σχεδόν του σημερινού μπαζωμένου οικοπέδου, ενώ σε απάντηση του αντιδημάρχου Τεχνικής Υπηρεσίας, Τάσου Λυμπέρη, αναφέρεται ότι: «εκτιμάται ότι  το νταμάρι καταλαμβάνει μόνο μικρό μέρος του πάρκου στο νότιο τμήμα του, στην οδό Μάνης»;
– Γιατί ισχυρίστηκαν ότι οι κάτοικοι της περιοχής, που έθεσαν πολλάκις τον παραπάνω προβληματισμό, διασπείρουν ψευδείς ειδήσεις;  Γιατί τους αποκάλεσαν «σεισμοπροφήτες» και τους απείλησαν με εισαγγελέα;
– Μήπως τελικά λειτούργησε κατά πλάνην το δικαστήριο, ως προς τον προσδιορισμό του εύλογου τιμήματος;
– Πώς σε τέτοιας ποιότητας έδαφος χωροθετήθηκε από τον Δήμο κλειστό γυμναστήριο (!); Μάλιστα πρόσφατα ανακοινώθηκε ότι προγραμματίζεται και σχολείο. Δεν αντιλαμβάνονταν ότι με τέτοιες άστοχες επιλογές ανέβαζαν τεχνητά την αξία μιας ακατάλληλης για δόμηση (σύμφωνα με τα αρμοδιότερα χείλη) γης;
Αεροφωτογραφία του 1960, όπου διακρίνεται το νταμάρι, πάνω από την οδό Αφροδίτης, σε όλη του την έκταση. Αν φρόντιζαν οι πολιτικοί και υπηρεσιακοί παράγοντες να φτάσει αυτό το τεκμήριο στο δικαστήριο, μαζί με την έκθεση του ΙΓΜΕ, τότε θα μπορούσαμε να μιλάμε για ουσιαστική υπεράσπιση των συμφερόντων του Δήμου και του Δημοσίου. Γιατί δεν το έκαναν; 

Περιμένουμε την ανάληψη των πολιτικών ευθυνών από τον δήμαρχο. Δεν μπορεί μια τέτοια καταστροφή να περάσει «χωρίς να ανοίξει μύτη». 

Για την ιστορία: Την γνωμάτευση του ΙΓΜΕ ζήτησε ο Δήμος, αφού είχε ξεκινήσει προανάκριση από το Αστυνομικό Τμήμα Χαϊδαρίου, λόγω μηνυτήριας αναφοράς του Κίμωνα Φουντούλη, στην αρχή του έτους, για έκθεση κοινού σε κίνδυνο, λόγω κινδύνου πτώσης βράχων και επιφανειακών εδαφικών διαρρήξεων στο μπαζωμένο νταμάρι.

Σχετικά δημοσιεύματα: